it's a wonderful world

Op 11 december vierde het Financieel Dagblad een feestje met op het podium Wijers, Balkende, een Indiër, twee Chinezen en Nederlander die al veertig jaar in de VS woont. Over de opkomende markten en wat eraan te doen. Halverwege de middag ook nog een geopolitiek verhaal met veel plaatjes van Nederlands enige star architect, Rem Koolhaas.









In de zaal zaten voornamelijk pakken met grijzende haren.

Nu kan je verschillende dingen zien tijdens deze bijeenkomst. Zo is men het er roerend over eens dat global trade, de opkomende marketen en buitenlandse staatsfondsen erbij gewoon bij horen. Dat is geen bedreiging, dat is een kans. Maar dat had je ook niet anders verwacht in zo’n setting.

China en India zijn niet alleen dichtbij, ze komen ook dichtbij. Dat ervaar je zo’n middag. En als er net zoveel gelachen wordt als op het podium dan krijgt Rem Koolhaas meteen zijn zin, namelijk alleen door heel veel met elkaar te praten krijg je begrip. Dan is het niet het vingertje (van de dominee), maar de dialoog die voor een verdere verspreiding van onze democratische waarden zorgt. Er moet gewoon meer geluld worden. De bonte stoet van Europese landen die elkaar 60 jaar geleden nog naar het leven stonden, treden nu in harmonie op. En daar wordt nog steeds heel veel gepraat. Europa is wijze les en een bron van inspiratie.

En misschien is het ook zo in de wereld binnen onze organisaties. Er moet gewoon meer geluld worden. Elkaar leren begrijpen, complexiteit niet uit de weg gaan, weten om te gaan met tegenstrijdigheden en spagaten, weten dat er zonder wrijving geen glans is, allemaal draagt het bij tot meer samenwerking en uiteindelijk tot resultaat. Niet de focus van het dwingende resultaat maar de-goed-en-veel-met-elkaar-omgaan focus. En als iemand zeg dat dat teveel tijd kost, die moet eens kijken naar hoeveel onzinnige managementrapportages er geschreven en bestudeerd worden en die niets toevoegen aan de organisatie. Die moet maar eens kijken hoeveel energie er verspild wordt met management bullshit. Die moet maar eens kijken hoeveel nergens over gaat in ons oh zo efficiënte bedrijfsleven.

En daarvoor geldt trouwens ook binnen is buiten. Als het binnen over niks gaat zal het met de klant ook wel over niks van betekenis gaan. Valse klantgerichtheid die alleen de statistieken streelt en niet de ziel van de klant.

Zo gaat dat met een sessie zoals op 11 december. Ik had misschien moeten leren over hoe wij met onze bedreiging om moeten gaan, maar ik ga naar buiten met het voornemen meer gewoon te praten. Dus koffers gepakt en niet vier weken naar India maar een jaar!

Al met al een onverwachte cross-over tussen architectuur en business: it’s a wonderfull world.

Hein Duijnstee

wanneer het echte zichtbaar wordt

Over binnen=buiten

Kippevel kreeg ik toen ik dit fimpje zag.
Het gaat volgens mij over binnen is buiten in optima forma.
Pas als het binnen zichtbaar wordt, gaat de zaal plat.





Verder hoef ik hier niets meer aan toe te voegen.

ingehaald

En plotseling is er geen geld meer. Geen geld meer dat geleend kan worden als hefboom van het eigen vermogen, om zo die bedrijven te kopen die je vervolgens weer voor meer kan verkopen. Geen geld meer voor private equity en hedge funds. En dat komt omdat ze in de VS wat kwistig zijn geweest met uitlenen van geld aan mensen die een huis wilde kopen dat ze zich eigenlijk niet konden permiteren. City Bank en UBS lieten 1 oktober slechte resultaten zien omdat ze de stroppenpotten moesten vullen.

Het geld is op, oppelepop. Kluizen op slot en sleutel wordt goed verstopt. Er wordt niets meer geleend. Iedereen blijft met zijn geld zitten waar die zit en beweegt niet.






En wat nu dan? In februari had ik het er al over op deze site: misschien gaat het om iets anders dan financial engineering. Ik twijfelde nog omdat je zulke prachtige resultaten kon behalen voor je investeerders. Maar misschien wordt het nu wel weer echt leuk.

Gaan we echt vormgeven aan de onderneming van de 21ste eeuw. Gaan we weer op zoek naar wat onze klanten boeit en bindt. Geven we weer aandacht aan de mens en gaan we weer ondernemen. Gaan we ons weer verdiepen wat het verschil maakt en laten we ons niet in slaap sussen door de hefboom van het vreemde geld.

En dat is gaaf. We hebben nog nooit zoveel mogelijkheden gehad. We hebben internet, we hebben nog nooit zo weinig beperkingen gehad in handel en dienstverlening, we hebben nog nooit zoveel boeken en informatie gehad om te lezen en te leren hoe het zou kunnen. We kunnen gaan doen waar ons hart ligt.

De weg afsnijden kan voorlopig niet meer. De werkelijkheid van het echte ondernemen heeft ons ingehaald. We zullen elke cent weer echt moeten verdienen. Ik wens iedereen daar heel veel succes mee en het gaat lukken.

Hein Duijnstee