skip to main |
skip to sidebar
“Volgens mij het beste team in retail en commercieel bankieren in de wereld” aldus Frits Seegers, baas van een van de divisies van Barclays Bank, toen hij het in het FD van 8 maart over zijn management team had. Hij neemt de woorden ‘get the right people on the bus’ van Jim Collins, auteur van de management bestseller ‘Good to Great’, letterlijk.
In het kader van binnen=buiten illustreert Collins een van de knoppen waar je als manager aan kan draaien om te zorgen voor die sturing die jou als leider voor ogen staat. En Seegers is niet de enige die de kwaliteit van de medewerkers als een belangrijke knop ziet. Om bij Google te kunnen werken moet je wel van hele intelligente huize komen en slim zijn is dan ook het belangrijkste criterium. Bij Interpolis wordt goed gekeken of je in het team en de cultuur van het bedrijf past. (Blijft dat zo na de fusie met Achmea?). Bij Goldman Sachs moet je soms tientallen gesprekken voeren om te zien of je uit het goede investmentbankershout (heel hard werken en slim zijn, een mens van de wereld zijn, altijd klaar staan voor klanten en collega’s) gesneden bent, om de gelederen van deze bank te versterken en ook heel veel geld te kunnen verdienen.
Wat Seegers onder goed verstaat, blijft onduidelijk. Gaat het om de aardigste mensen, de mensen die het meeste geld verdienen voor de bank, de managers die de gelukkigste medewerkers hebben, de mensen die de meeste ervaring hebben, de mensen die de meeste uren klokken zonder te piepen of de mensen die Seegers naar zijn persoonlijke oordeel het beste vindt? In dat laatste geval zou je kunnen spreken van de mate waarin ze Seegers proof zijn. Het beste team scoort hoog op de Seegers-index. Benieuwd hoe de medewerkers van ABNAmro scoren als zij bij een fusie langs die index worden gelegd.
Volgens Seegers is zijn managementstijl heel simpel: “elke maand beter zijn dan de vorige.” Als het om de beurskoers gaat scoort ABNAmro niet best, de afgelopen jaren. Of is beter toch iets anders in zijn ogen, want wie koopt er nu losers? Ik kom er niet achter en dat brengt me tot de conclusie.
Het lijkt aardig zo’n kreet van het beste team en ‘the right people’. Maar alleen als je er als leider met je team betekenisvolle inhoud aan kan geven, wordt het echt boeiend en bindend.
Hein Duijnstee
De afgelopen jaren heb ik deze blog verrijkt met korte stukje over binnen=buiten. Op verschillende manieren heb ik de lezer aangespoord: denk na, blijf trouw aan jezelf, ben bijzonder en de klanten herkennen het, loop niet met de meute mee, wees creatief en consequent, geloof in het ongewone, blijf je verwonderen.
Dat alles in de overtuiging dat het helpt om een gezonde en duurzame organisatie te bouwen met mensen die daar met plezier werken en die dingen doen waar hun klanten blij van worden. In de praktijk blijkt toch dat veel leiders die boodschap an sich wel onderschrijven, maar er toch weinig naar handelen. Er ligt teveel op de bordjes en de cijfers moeten gehaald worden. Kortom aardig idee, maar nu even niet; ik moet een bedrijf managen.
Ik heb daar begrip voor. Je bent in business en er moet omzet gedraaid worden, er moet winst gemaakt worden, de investeringen moeten terugverdient worden en ultiem moet er rendement gemaakt worden op het eigen vermogen. Niks mis mee.
Maar als winst per aandeel en return on equity het doel zijn en je wilt en kunt geen tijd vrij maken om over de betekenis van je organisatie na te denken en er vorm aan te geven, waarom dan voortmodderen en doorploeteren? Er is immers een weg die snel tot resultaat leidt.
Kijk het kunstje af van de private equity investors. Die kopen een bedrijf voor 100 met 20 eigen geld (nou ja geld van pensioenfondsen) en 80 wordt geleend. Vervolgens is het focus op cash-flow, het werkkapitaal onder de loep, alle fratsen weg, verkoop van wat onderdelen en het vastgoed. Betaal het management goed (je hebt geen pottekijkers) en vervolgens verkoop je het zaakje voor 150 na drie jaar. Je betaalt de geldschieters hun lening met rente terug (zeg 100) en voilá die 20 eigen vermogen hebben een rendement gemaakt waar je echt blij van wordt.
Stop met ploeteren en geef je aandeelhouders waar ze recht op hebben. Bevrijd het kapitaal, leen geld en betaal ruimhartig dividend. En je hoeft geen zorgen meer te maken over omzet, kostprijsverlaging, IT, productiviteit, verloop, contracten, en medewerkers. En laat je vorstelijk belonen.
Of werkt het zo niet?
Dan moet je dus iets anders verzinnen om hetgeen je doet de moeite waard te laten zijn. Dus niet meer doormodderen, maar je tijd besteden aan de dingen die echt het verschil maken. En alle ballast over boord. In mijn blogs staan zat aanknopingspunten en ik zal niet na laten er nog veel aan toe te voegen.
Of werkt het zo wel?
Dan weet je wat je doen staan, bel een goede adviseur en een chique bank.
Het ligt in mijn mond om te roepen: heb je moed om te kiezen. Maar, gelukkig ligt het allemaal wat genuanceerder, toch?
Hein Duijnstee
Ik moest het even nakijken op internet; bestaat het bedrijf Sofon echt? De aanleiding was een aflevering van het feuilleton in het FD over de wederwaardigheden van Otto van der Tang, directeur en mede-eigenaar van het genoemde softwarebedrijf.
Daarin vertelt Otto dat hij een strategie heeft gemaakt. Maar toch met beide handen een hele goede opportunity grijpt, die niet in lijn is met de strategie. En hij vervolgens verzucht dat een klant die wil kopen het altijd wint van de strategie.
Toen ik dat las dacht ik, dit is een denkbeeldige case van de redactie van het FD om de lezer aan het denken te zetten. Even verwarrend als briljant. 
Maar ik werd wreed uit mijn droom gehaald door de werkelijkheid. Otto en zijn bedrijf bestaan echt.
En vervolgens blijft de vraag: is Otto een slimme ondernemer? Ik weet het antwoord maar ik zal het niet verklappen.
Wat ik wel wil verklappen is dat ik er spijt van heb dat ik op internet gekeken heb of het bedrijf echt bestaat. Graag had ik willen blijven geloven dat het feuilleton een fantastisch concept was om dilemma’s van ondernemingen tastbaar te maken. Met alle mogelijkheden voor dubbelzinnige grappen.
Hein Duijnstee
